Aforizmalar şahsıma aittir.

Alıntı yapacak arkadaşlar sözlerin altında mahlasımı kullanırsa sevinirim... "KaramsarKorkuluk"

Kimse kimsenin kimsesizliğini giderecek kadar kimsesi olamıyor kimsenin!...
Eski bir ev kadar yalnızım sanki, kırılmış kapım pencerem içimde sadece sahipsiz kedi ve köpekler dolaşıyor...
İçim karamsar adım korkuluk, düşmez tarlama Cemre'm gelmez Bahar!..
Sürekli tükeniyoruz acaba ne zaman nerde bitecek ömrümüz...
Uyandım, ölümler armağan ettim kendime. Bazı insanlar için yaşamak, en ağır intihar biçimidir!
İnsanlar acıkınca yemek yer, ben genelde daha fazla çay, kahve ve sigara içebilmek için bir şeyler yiyorum oda çoğu zaman peynir ekmek oluyor. Peynir ekmekle kafayı yemek bu olsa gerek!
Sanki doğmadan hissetmişim yaşayacağım hayatı, tam on dört saat direnmişim bu dünyaya gelmemek için.
Daha doğarken anne kordonunu boynuma dolayıp asmışım kendimi.
Becerememişim ölmeyi ve beceremedim bunca yıldır yaşamayı...
Tek cümleyle kendini anlat dediler."Kızının ismini Cemre koyacak kadar güzel günler düşleyen fakat ömrü boyunca baharı yaşamamış bir adamım" dedim...
Neden bu kadar acıyor bileklerim?
Bugüne kadar kesmeyip içindeki zehri akıtmadığım için mi?
Bugün 23 nisan kahırdan ölüyor bu insan, kim bilir ne mutludur evladının elinden tutup yürüyebilen babalar...